Bonusaflevering: nog een dag in Thailand (recap)

Waar mijn vervoer vanuit Chiang Mai naar Pai nog tweeduizend baht kostte, kon ik terug voor een mooie vijfhonderd baht. Niet verkeerd. Wat ik hier wel bij moet vertellen, is dat ik geen beenruimte had en de bus ons niet in het centrum afzette, maar bij het meest onlogische busstation buiten de stad. Ook zat de kitten van onze chauffeur zo’n vier uur langs naast mij, waardoor mijn kattenallergie, die ik al even niet had gevoeld, weer opnieuw leerde kennen.

Ik had voor mijn laatste nacht in Thailand een hostel geboekt in het hartje van de stad. Ik wist inmiddels een beetje waar ik wilde zitten en zo was The Yard Hostel ook een geweldige keuze. De slaapkamers waren top en de badkamers lekker schoon. Ze hadden een werkplek en een grote tuin. Mocht je voor een volgende trip naar Chiang Mai op tijd boeken en de keuze hebben, is dit direct een aanrader.

Hoewel ik nog een avond had, had ik niet veel zin om nog wat te doen. Ik was moe van de feestjes een dag eerder en ook het reizen vanuit Pai had er wel in gehakt. Ik deed rustig aan tot ik opeens tegen Alec, een jongen uit Los Angeles die ik twee keer eerder had ontmoet, aanliep. Hoewel we niet direct een klik hadden, vroeg hij toch of ik mee wilde naar een avondje Muay Thai. Dit stond ondanks mijn energietekort nog wel op mijn bucketlist, dus besloot ik mee te gaan.

Omdat ik nog een recap wil doen van mijn tijd in Thailand, houden we het kort. Ik at een lekkere groene curry met kip en aubergine bij een lokaal restaurant, voor ik me bij Alec meldde in een ander hostel, vanuit waar we zouden vertrekken. We werden opgehaald en naar het stadion gebracht. Het stadion was een boxring met een tribune en een hoop plastic stoeltjes in een markthal. Het zag er haast illegaal uit, maar werd officieel gemaakt, toen we geforceerd moesten opstaan voor de koning, terwijl het volkslied in een ietwat valse variant afspeelde.

De boxwedstrijden waren tof om te zien, maar verschillend in kwaliteit en spanning. Over het algemeen deden de buitenlandse boxers het beter dan de Thaise sporters. Er werden een aantal Knock Outs uitgedeeld en die rake klappen waren ook wel te horen. Toch was mijn vermoeidheid iets te veel voor deze zeven wedstrijden. Ik had het niet willen missen, maar vond het niet erg toen de laatste pot vroegtijdig werd beslist door een knock out. Ik vertrok naar het hostel, haalde nog een laatste Bao Pao bij 7Eleven en ging vervolgens naar bed.

Hoewel ik vooraf dacht dat alle Aziatische landen een beetje op elkaar zouden lijken, denk ik steeds meer de verschillen te zien. Thailand is vrij en gaat vol voor toerisme, op manieren die soms bijna ongemakkelijk zijn. Zo kun je als je het echt zou willen nog steeds op olifanten rijden, je kop eraf blowen terwijl je hier voorheen voor werd opgehangen en zijn dorpjes als Pai zo toeristisch dat het woord authentiek totaal niet van toepassing is. Toch merk je wel dat Thailand onder andere door het toerisme economisch helemaal niet slecht bezig is. Tuurlijk is er armoede, maar de gemiddelde levensstandaard is niet verkeerd. Prijzen zijn nog altijd laag en ook de lokale bevolking speelt een duidelijke rol van betekenis. Ik snap waarom Thailand geliefd is bij (vooral jonge) toeristen. Er is veel te doen, het reizen is makkelijk en goedkoop en mensen ontmoeten kost minder moeite dan het niet doen! Bij 7Eleven haal je voor geen geld ontbijt of lunch, bij een restaurant heb je voor een euro of vier altijd een goede maaltijd en de kwaliteit en diversiteit van het eten, drinken en de activiteiten is hoog.

Ik heb het heel leuk gehad in het noorden van Thailand en ben benieuwd wat het zuiden te bieden heeft, hoewel ik toch bang ben voor de extreme drukte van het hoogseizoen. Ik kom liever terug, tussen de seizoenen in, zodat ik zoals ik graag doe, last minute mijn plannen kan bepalen, zonder direct in een matig hostel te zitten. De kwaliteit van de hostels viel me namelijk wel tegen, hoewel we het altijd leuk hebben kunnen maken.

De komende tijd gaat er wel wat anders uitzien. Ik heb een baan gevonden, waar ik jullie snel meer over zal vertellen. Dit zal wel betekenen dat ik wat langer op een plek zal zitten en niet meer iedere drie dagen een step zal plaatsten, hoewel ik bij enige beweging zeker een update zal geven.

Om even in de stijl van de FOMO-show af te sluiten. Moet je FOMO hebben om te backpacken in Thailand? Zeker! Maar ken je eigen grenzen en ga er soms vooral lekker overheen om te realiseren dat je voor bepaalde aspecten toch echt te oud aan het worden bent!