Cairns - Terug naar start.

De vlucht van Lombok naar Denpasar duurde maar een half uur, maar dit was genoeg om de knop om te zetten naar het project dat zou volgen. Na vier maanden in Azië was het tijd om terug te keren naar Australië. Het geld was weer bijna op, een van de vicieuze cirkels die ik de komende tijd graag wil doorbreken. Belangrijker nog, was ik ook compleet uitgeput van het leven uit een backpack en het reizen zoals ik dat gewend was. Ik begin het ordinair backpacken, hoe leuk ik het met regelmaat nog vind, te ontgroeien. Vaker dan voorheen vind ik het namelijk niet meer zo leuk, vermoeiend en zelfs ronduit eenzaam. Je hebt me in deze stukken ook zien strugglen met het plaatsen van dit gevoel. De mensen die ik persoonlijk heb gesproken, weten dit nog beter. Ik zeg absoluut niet dat ik permanent naar huis wil en dit avontuur volledig opgeef, maar ik moet weldegelijk terug naar de tekentafel.

In dit geval bevind zich deze tekentafel zich in Australië. Terug naar mijn auto, terug aan het werk en eventjes op een plek bedenken waar mijn prioriteiten liggen. Een reis, zoals deze door Zuid-Oost Azië dient verwerkt te worden, zelfs als het soms alleen maar lijkt alsof ik van fees naar feest of van hoogtepunt naar hoogtepunt leef. Zonder dalen, geen pieken en andersom. Het geluk van deze dalen ligt hem echter in het volgende. Ontevredenheid, verveling of ongemak leidt in mijn geval regelmatig tot creativiteit en motivatie. Motivatie voor nieuwe projecten, nieuwe wegen, stappen en ideeën. Om hier ruimte voor te maken is het voor mij belangrijk om mijn hoofd leeg te maken en in dit geval niet constant onderweg te zijn. Ik kijk er dus naar uit om de komende periode, hoe lang of kort deze ook mag duren, op een vaste plek door te brengen en aan nieuwe projecten te kunnen werken.

Ruimte maken voor nieuwe projecten betekent ook dat ander werk af en toe op een iets lager pitje zal moeten staan. Hoewel ik het op een dergelijke manier vastleggen van mijn reis belangrijk vind en ook zeker niet volledig zal opgeven, kan het hierom wel zijn, dat mijn Polarsteps minder prioriteit krijgt, wanneer het gaat om locaties waar ik al ben geweest. Zo is nog een nacht in Cairns niet interessanter om te beschrijven, dan mijn algemene gevoel. Ook nog een feestje met Miro en Just in Airlie Beach is waarschijnlijk minder interessant om te lezen, dan andere onderwerpen waar ik de komende tijd graag meer over zal delen. Zo wil ik graag meer aandacht geven aan algehele gevoelens, beknellende en juist motiverende aspecten van het reizen. Dit zou ik dan ook graag met een breder publiek willen delen en dus denk ik eraan om een substack - zie het als een soort nieuwsbrief - te beginnen. Hierover later meer.

Dan toch een klein stukje over mijn aankomst in Cairns:

Na een vlucht van een half uur, vijf uur wachten op Bali, nog een vlucht van vier uur en een taxirit van een kwartier, kwam ik aan bij het YHA Hostel in Cairns. Ik was kapot, maar ook vooral blij dat ik er was. Het heeft iets huizelijks wanneer je een plek kent en je hier terugkomt. Diegene die iedere dag thuiskomen van werk, snappen misschien wat ik bedoel, maar je moet begrijpen dat ik al anderhalf jaar niet ‘thuis’ ben geweest. Wat dat ook mag betekenen.

Een aantal dingen die mij opvielen waren bijvoorbeeld dat de oliecrisis niet alleen een ding is in Nederland. Hier zijn de prijzen sinds mijn vertrek uit Australië tot mijn terugkomst van 1,69$ naar 2,39$ gestegen. Een daadwerkelijk probleem voor de Australische bevolking, maar ook absoluut een achileshiel voor ikzelf als reiziger in Australië. Hopelijk - om meerdere redenen! - is de oorlog snel voorbij en stabiliseren de prijzen zich, wanneer de olievoorraad wordt bijgevuld. Een ander ding dat opviel is hoe ongelooflijk groen het overal is. De watervallen stromen zichtbaar van de bergen, het gras is hoog en de kleuren spatten van de bladeren af. Ik verliet Australië natuurlijk in december aan het begin van het regenseizoen en kom nu terug in maart, wanneer het seizoen bijna afloopt.

Een geluk voor mij was dat ik bij mijn aankomst in het YHA Hostel om zeven uur ‘s-ochtends al mocht inchecken bij het hostel, zonder extra te betalen. Hierdoor kon ik na een vlugge douche, snel naar bed. Rond een uur of drie kwam ik er weer uit om een rondje door Cairns Central, het grote winkelcentrum, te lopen. Ik liep naar de esplanade, dronk een colaatje bij een café en luisterde naar livemuziek, at een burger bij Grill’d - mijn favoriete Australische burgerrestaurant - en liep via Coles, waar ik boodschappen deed voor in de trein, weer richting mijn hostel. Hier keek ik achtereenvolgens ADO Den Haag die uit speelde tegen De Graafschap (1-2 winst voor ADO) en Feyenoord tegen Ajax. Die laatste wedstrijd keek ik niet af, want de volgende ochtend zou ik vroeg afspreken met Miro en Just, die zelf uit Japan kwamen, om naar onze auto’s nabij Airlie Beach te reizen. Jawel, nog één weekendje Airlie Beach met de jongens. Maak je borst maar nat.