Great Ocean Road: The Twelve Apostles
De reden dat de meeste mensen afreizen naar de Great Ocean Road zijn behalve de prachtige wegen meestal The Twelve Apostles. Hoewel er van deze imposante rotsformatie nog maar acht van de twaalf ‘apostelen’ over zijn, blijft het een enorme toeristische trekpleister. Op maandagochtend was het voor Jynthe en mij tijd om eraan te geloven. Onze camping was gelukkig dichtbij het natuurwonder, waardoor we deze nog voor ons ontbijt konden aanschouwen.
Omdat we zo vroeg waren, was het gelukkig nog erg rustig. We hadden gemerkt dat er inderdaad al een aantal Chinezen vroeg naartoe waren gekomen en ook onze buren van de camping, met wie we de avond ervoor nog een praatje hadden gemaakt, waren aanwezig. Toch hadden we geluk met het uitzicht. Hoewel het een beetje bewolkt was, staken de kalkstenen rotsen tot wel 45 meter boven de zee uit. Een bijzonder gezicht. “Het is net de zuidkust van Portugal.” Merkte Jynthe treffend op. “Maar dan een stuk verder weg.” Was mijn ietwat spottende reactie.
Het was echt een prachtig gezicht, maar de grote groepen toeristen, maakten het iets minder magisch dan het zou kunnen zijn. Zo zijn er enorme platformen gebouwd, vanaf waar je de zee in kunt kijken, en is de natuur op deze manier allesbehalve onaangetast, waar dit bijvoorbeeld in de Algarve nog wel zo is, waar je niet op houten paden wandelt, maar direct aan het klif. Toen wij terugliepen richting de auto, om onze weg te vervolgen, kwam de eerste bus Chinezen aangelopen. We ontsprongen de dans.
Voor we richting ons broodnodige ontbijt gingen, waar we de rest van onze dag zouden uitstippelen, reden we nog even langs de London Bridge, een andere rotsformatie, die niet minder indrukwekkend was. Jynthe zei dat het haar deed denken aan een rotsformatie op Malta, ergens waar ik niet ben geweest. Na een aantal toeristische foto’s nam onze honger en zin in ons dagelijkse kopje koffie het snel weer over. We moesten door.
Ik at twee heerlijke Belgische wafels met vanille ijs en compote, terwijl we bekeken waar we heen gingen. We kozen ervoor om eerst te gaan tanken en boodschappen te doen en daarna door te rijden naar Portland, voor onze lunch, waarna we terug zouden gaan naar Killarney, om te kamperen. Het tanken en de boodschappen zal ik jullie niet mee vervelen, maar over Portland heb ik nog wel een leuk verhaaltje.
De enige reden dat ik ook maar van dit stadje gehoord had, was namelijk dat ik een week of twee voor ik vanuit Nederland vertrok, met Floris naar Café De Vink ging. Nu zou je kunnen denken, wat heeft een avondje stappen in een Haags café te maken met een een willekeurig stadje in het zuiden van Victoria? Terwijl wij klaar zijn om weg te gaan en thuis nog een klein drankje te doen, raak ik in gesprek met een Australisch meisje dat door Europa aan het reizen is. Ik geef aan naar Australië te gaan en we wisselen Instagram uit. In principe stopt het verhaal hier en gaan Floris en ik naar huis, tot ik vorige week opeens een Instagram story van haar voorbij zie komen over een muziekfestival in haar geboorteplaats. Ik zoek het op en tada! Het ligt aan de Great Ocean Road, precies waar ik heenga.
Eén dag voor we hierheen zouden gaan, stuur ik Skye, zoals het Australische meisje heet, een berichtje en ze geeft aan dat het wel een leuk stadje is. Voor ons natuurlijk genoeg om erheen te gaan en dus een uur om te rijden voor onze camping. Wat blijkt nou! Er is helemaal niets te beleven. We lunchen bij een restaurant zoals je die overal zou moeten hebben, en gaan weer terug naar Killarney.
Op het strandje bij de camping drinken we traditiegetrouw ons biertje om vijf uur en denken we na over het eten. We hebben besloten gebruik te maken van de gratis barbecue op het terrein. Dit is namelijk iets wat iedere Australische camping rijk is. We bakken aardappels, groenten en de kip die we hadden gekocht bij de supermarkt. Absoluut niet slecht, al zeggen we zelf. Ik begin er wel in te komen, dat koken op de camping. Het is een leuke en stressvrije besteding van de namiddag, zeker als het zonnetje lekker schijnt. ‘S-avonds spelen we een spelletje en is het weer vroeg tijd om te slapen. Hoe langer je op de camping staat, hoe eerder je naar bed gaat, is mijn bevinding.