Hungry Jacks en naar bed in Hervey Bay

Het zegt veel dat ik van dit avontuur maar één foto heb, maar ik heb mezelf en jullie beloofd iedere slaaplocatie te beschrijven, dus daar gaan we dan. Maar mocht je net als ik veel in te halen hebben, gun ik je deze. Ga wat leuks doen met je leven. Stap naar buiten, ga naar het strand, boek een reis.

Nadat Daire en ik van de Schotten en Jildau afscheid hadden genomen met de woorden, waarschijnlijk zien we elkaar de komende dagen nog wel, reden we weg uit Rainbow Beach in de richting van Hervey Bay. Ik had weinig verwachtingen van deze plek en dat bleek terecht. Toch was er in Rainbow Beach nog minder te doen, behalve wellicht afspreken met Shae op vrijdag, mijn potentiële permanente verblijfsvergunning, maar goed, die liet ik voorlopig schieten.

Hervey Bay bestond die avond voor ons vooral uit het hostel, simpel maar effectief, en de Hungry Jacks, Australisch voor Burger King, voor de oplettende lezer. Ik moest zeggen het begrip fast food gaat niet meer op, wanneer je ruim een kwartier moet wachten op een paar burgers en een milkshake. Helaas. Daire en ik lagen vroeg op bed.

De volgende ochtend gingen we naar dé bezienswaardigheid van het stadje, de pier die ruim achthonderd meter lang is. Het is niet de eerste lange pier die ik heb gezien, maar hij was vrij lang. Erg jammer dat het uiteinde was afgesloten. Wat wel gezellig was, is dat we op de pier Jildau tegen het lijf liepen, die al had geappt dat ze mijn auto zag staan. Australië is een groot land, maar het is een kleine wereld.

We besloten individueel maar soortvan gezamenlijk te boeken in een hostel in een stadje drie uur verderop. Alsof het niets is. Zo voelt deze trip en alle afstanden wel. Alsof het niets is. Tot zo ver Hervey Bay. Nogmaals! Ga iets leuks doen met je leven. Ik schrijf verder!