Koh Tao - Kerst op een paradijselijk eiland

Na toch een emotioneel afscheid van mama en Maurice bij de receptie van het resort in Ao Nang, stond de shuttle voor Heini en mij alweer klaar. Samen zouden we voor kerst doorreizen naar Koh Tao, een van de eilanden in de Golf van Thailand. De eilanden aan deze kant van het land staan bekend om hun paradijselijke stranden, geweldige feestjes en fantastische omstandigheden om te duiken en te snorkelen.

Hoewel we uitgingen van een lange reisdag, duurde alles, zoals je als backpacker mag verwachten, nog net wat langer dan vooraf aangegeven. In plaats van een directe shuttle verbinding naar de haven, moesten we in de stad Krabi overstappen op een grote touringcar. Toen we om iets voor drie uur aankwamen bij de haven van Surat Thani, was het nog eventjes wachten voor we nogmaals vier uur op de boot zouden zitten. Deze boot stopte vervolgens ook nog meerdere malen: op Koh Samui en Koh Phangan. Wel werden we al snel getrakteerd op een prachtige zonsondergang vanaf het achterdek van de boot.

Een meevaller was wel dat we, toen we van de boot kwamen, op de pier werden ontvangen door een chauffeur van het hostel dat we hadden geboekt. Voor dertig euro per nacht hadden we een kamer in het centrum van het uitgaansgedeelte van het eiland. De adder onder het gras zat hem natuurlijk in de geluidsoverlast die we hier zouden ervaren van, niet alleen de clubs tegenover ons hostel, maar vooral de werkzaamheden die ze beneden deden. Het doel van al dit boren, stucwerk en zagen was een gloednieuwe coffeeshop voor de buurt. De dichtstbijzijnde was namelijk twee panden verderop en dat is natuurlijk écht te ver weg wanneer je al stoned bent.

Na het eten van een hamburger tijdens een rustige eerste avond op het eiland, dronken we een paar drankjes op het strand. We lieten ons niet verleiden tot een pubcrawl, hoewel Heini nog voor ze haar backpack had neergezet, een folder had gekregen van een kroegentocht die binnen een half uur zou beginnen.

Op onze eerste volledige dag in Koh Tao, besloten we een scooter te huren. Op eilanden zoals deze, is dat tenslotte de beste en goedkoopste manier van vervoer. We reden als eerste naar het John-Suwan Viewpoint, een uitzichtpunt dat neerkijkt op twee prachtige baaien met helder blauw water. Al snel realiseerden we dat Koh Tao, zeker in een stralend zonnetje, een waar paradijs is. De hike naar en vanaf het uitzichtpunt was echter uitdagender dan ik de afgelopen maanden in Australië gewend was geraakt. Geen boardwalks, maar wel gespannen touwen om jezelf aan de rotsen op te trekken. Eenmaal beneden kwamen we aan bij Freedom Beach, we zwommen wat, leenden snorkels van een stel Fransen en lieten de gedachte inzinken dat dit onze kerst zou worden. De rest van de middag verbleven we op het strand, maakte Heini haar kruiswoordpuzzel en keek ik vooral uit over de zee. Zwemmen, opdrogen, zwemmen, opdrogen. Na een lekkere kip cashew in het nabijgelegen restaurant, besloten we onze weg te vervolgen naar een ander strand voor de zonsondergang.

Ook dag twee speelde zich op een soortgelijke manier af. We maakten een hike naar een strand, gebruikten onze scooter om van de ene plek naar de andere te rijden, en genoten aan het einde van de dag van een mooie zonsondergang bij een uitzichtpunt. Op dag drie besloten we voor het eerst uit te gaan en dus liepen we vanaf ons hostel naar Local, een bar waar ze iedere dinsdag een karaokeavond organiseren. Ik zong mijn standaard karaoke nummer Somewhere Only We Know, voor de derde keer sinds mijn vertrek uit Australië. Een deurtje verder was er die avond een jamsessie gaande. Hier zong ik met de jamband Viva La Vida van Coldplay en een interessante versie van Take On Me van Ah-Ha.

Kerstavond stond in het teken van een waar kerstfeest in de jungle. We hadden de vorige avond Jamie ontmoet, een Nederlands meisje met wie we in Ao Nang ook al wat waren gaan drinken, en besloten samen naar de jungle party te gaan. Dit feest was echter niet goedkoop. Omdat we geen ‘early bird’ tickets hadden, betaalden we maar liefst tweeduizend baht per kaartje, omgerekend zo’n vijftig euro. Helaas deed de organisatie niet aan het uitverkopen van het evenement en dus was er daardoor erg druk. De vijf stages waren best tof met goede DJ’s maar het gehele evenement voelde een beetje aan als geldklopperij. Toch weerhield dit ons er niet van om een leuke avond te hebben. Om twee uur ‘s nachts was het voor mij genoeg. Jamie waren we al kwijt geraakt en ook ikzelf begon moe te worden. Al met al was het een goed begin van kerst.

En bij kerst hoort natuurlijk een kerstdiner. In dit geval speelde dit zich af voor de Jungle Party. We aten bij 995 Roasted Duck en hoewel hier zeker geen bijzonder kerstmenu klaar stond, was dit waarschijnlijk de beste eend die ik me kan herinneren. Rijst, gegrilde eend en de meest heerlijke sojabonen saus. De volgende kerstdagen aten we gewoon weer lekker Pad Thai en Kip Cashew met af en toe een Roti of Crêpe met Nutella als dessert.

Het laatste verhaal dat ik moet delen als het om Koh Tao gaat, is het verhaal van onze scooter. Hoewel het eiland klein is, is het namelijk zeer heuvelachtig. Lopen van plek naar plek is dan ook geen comfortabele optie. Onze scooter had alleen wat last van kuren en wij hadden natuurlijk een borgsom van vijfduizend baht neergelegd. Na een van de mooie zonsondergangen, merkte ik bij het naar beneden rijden van de scooter dat een van mijn remmen gebroken was. Gelukkig konden we onze verhuurder overtuigen dat wij netjes reden en dat iemand anders ons geraakt moest hebben, terwijl we geparkeerd stonden. Nadat hij de rem had gerepareerd, kwam hij er echter ook achter dat een van de banden lek was. Weer een reparatie. Deze was alleen zo goed uitgevoerd, dat toen wij de scooter een dag later weer gebruikten, de band vrijwel direct weer leeg was. Ik appte wat met het bedrijf en ze stuurden een mannetje. Scooter wisselen, terug rijden, en binnen no time weer wisselen. Hoewel dit keer alles goed afliep en ze ons redelijk hielpen, was dit zomaar een situatie waarbij we de borg kwijt hadden kunnen raken. Gelukkig kregen we alles terug toen we op onze laatste avond in Koh Tao deze scooter weer inleverden.