Manila: Rum met de locals en het eerste hostel!

Toen ik na een reis van in totaal ruim 26 uur naar buiten liep op het vliegveld van Manila, voelde het eventjes onwennig, maar zodra ik na lang wachten - het was verrassend druk voor half 2 ‘s-nachts - in de taxi stapte, voelde het alsof mijn reis van een jaar geleden gewoon doorging.

Via de Grab app bestel je in een groot deel van Azië een taxi, eten of drinken. Noem het gerust Uber! Met mijn chauffeur had ik het over Manila en de veiligheidssituatie. De wijk waar ik heen zou gaan, zou veilig zijn, maar in de rest van de stad zou ik moeten oppassen om overvallen te worden. Goed om te weten, maar zorgen voor later.

Eenmaal bij het hostel hielp een medewerker mijn tas uit de kofferbak en kon ik inchecken. De kamer was schoon, de mensen vriendelijk en toen ik mezelf had geïnstalleerd in de ‘four-bed-dorm’ (met airco!!!) kickte mijn jetlag in. Ik had zin in een drankje, maar het was tenslotte al 2 uur geweest.

Aan de jongen die mijn tas naar binnen tilde vroeg ik of ik ergens nog wat kon vinden en hij gaf aan dat op de hoek van de straat een winkel zat die 24/7 open was. Ik haalde een San Miguel biertje, die ik nog kende van mijn etentje met Micheal en Daniel bij een Filipijns restaurant in Den Haag en ging voor het hostel zitten. Geen enkel probleem. Al snel kwam het halve personeelsbestand van het hostel bij mij zitten met een klein flesje rum, een kleiner flesje cola en een enorme bak ijs. Ze haalden vier plastic bekers uit hun zak en begonnen met schenken. Tegen zo’n ontvangst zeg ik geen nee!

Samen met de drie gasten zat ik zo’n twee uur te praten over reizen, de Filipijnen, ladyboys, hun vriendinnetjes, muziek en meer. Het was een gezellig gesprek. De oudste jongen, die een naam had met Bas erin, waardoor we direct een band hadden, nodigde me uit voor het rooftopfeestje van morgen. Hij haalde chinchuron en meer cola bij het winkeltje, waar ik mijn biertje vandaan had. Overigens een goed voorbeeld van de Spaanse invloed die over de Filipijnen ligt. Het deed me denken aan Colombia, waar de combinatie met rum en cola ook geen uitzonderlijk idee is.

Rond half vijf ging ik slapen, want ondanks de jetlag, was dat ook alweer bijna 30 uur geleden. Ik sliep verrassend lekker en werd wakker om half 11. Ik denk niet dat dat veel beter had gekund.