Nha Trang - Привет На Транг
Het was een korte nacht in de nachttrein vanuit Da Nang naar Na Trang, of moet ik zeggen Да Нанг naar На Транг. Deze twee steden hebben namelijk een grote gemeenschappelijke deler. De enorme hoeveelheid Russische - of Russisch sprekende - toeristen. Vietnam is namelijk een relatief goedkope vakantiebestemming voor Russen, het is er warm in de ijskoude Russische winter en ook niet onbelangrijk, Russen zijn hier nog altijd welkom, ondanks de lopende oorlog met Oekraïne.
Zowel onderweg naar Fuse Hostel, waar ik de komende twee nachten zou verblijven, als in de straat en op het strand, ontkom ik niet aan de Russische pamfletten, tourorganisaties en qr-codes voor whatsapp maar vooral telegram groepen. Het is niet perse erg, maar wel heel opvallend. Ik denk dat ongeveer de helft van de mensen op straat een Russische afkomst heeft, hoewel ik later ook leerde dat er een hoop mensen uit andere landen als Kazachstan in Nha Trang zitten.
Omdat ik vroeg aankom, kan ik om tien uur ‘s-ochtends nog niet inchecken in mijn hostel, terwijl ik toch een flink gevoel van slaaptekort in de benen heb. Ik lever mijn was in, neem een douche bij het zwembad op de zestiende verdieping van het gebouw en lig een uurtje op een bak in de lobby. Hierna besluit ik op jacht te gaan naar een ontbijtje en ik kom uit bij een zaak met de naam Bahn Mi #1. Of het de beste is, weet ik niet, maar het was een goed broodje met knapperig varkensvlees.
De rest van de dag besluit ik vooral uit te rusten, heel even naar een markt te gaan en ‘s-avonds wat te drinken. Ik ontmoet wat mensen en het is zowaar snel gezellig. Ik zing weer eens karaoke, we gaan naar een club die niet echt uitnodigt om lang te blijven, maar een Vietnamees meisje bestelde gin shots, dus dat hielp voor de sfeer. Later, wanneer zowel iedereen naar huis is door uiteenlopende redenen, heb ik via Google vertalen nog een gesprek met een Russische man in een andere club, voor ook ik mijn bed in duik. Ik heb wat slaap in te halen en dat doe ik dus ook. Ik kom mijn kamer niet uit voor twee uur.
Rond iets over drie had ik afgesproken met Sienna, die hier vanuit Da Lat aan zou komen. We aten samen in een restaurantje waarna we maar aan de Long Island Iced Tea gingen. Dat was, zoals je inmiddels kunt weten Sienna’s favoriete drankje en ik begrijp wel waarom. Zeker met deze Aziatische prijzen. Het duurt niet lang voor onze tafel voorzit met een aantal anderen en we met uiteindelijk zeven man Uno spelen. Het is erg gezellig. Het hoogtepunt van de avond ligt hem in de Disco Bingo die we spelen. Laat ik zeggen dat er veel shots in het spel zijn, nog meer along Islands en de avond eindigt zoals je zou verwachten.
De volgende ochtend is het tijd om afscheid te nemen van Sienna, die ik hierna niet meer ga zien, tot wellicht in Australië. Zij gaat richting Ho Chi Minh Stad en ik vertrek juist richting Da Lat, waar zij net vandaan komt. In Da Lat heb ik dan ook weer afgesproken met Heini. Wat doe ik mezelf toch ook aan… Ik heb duidelijk even geen zin om alleen te zijn.