Red Rocks Walk in Agnes Water

Spoiler alert. Ik look wat achter met mijn verhalen. Hierom zal ik in de komende verhalen wellicht wat korter van stof zijn. Soms omdat ik gewoon geen zin heb om alles te vertellen, maar vooral omdat ik na meerdere weken ook niet alles meer kan herinneren.

In Agnes Water waren Daire en ik met de Schotten, Michael, Jamie en Dean en Jildau. Jildau was echter een beetje emotioneel instabiel vanwege het stuklopen van haar relatie met een Australische scharrel. Ik, als enige Nederlander en jarenlang ervaringsdeskundige, was de uitverkorenen om haar te troosten. Verder was ze er wel, maar ook weer niet. Op zichzelf, noem je dat.

Met z’n allen deden we de coastal walk naar Red Rocks, niet het prachtige amfitheater bekend van onder andere U2’s liveconcert, maar wel een mooie plek aan de oceaan. De wandeling was echter nog mooier dan de bestemming. Symbolisch voor deze reis.

Verder aten we in de taverne van het kustdorpje, die afgeladen was. Het eten was erg goed. Ik had een Vietnamese salade om gezond te doen en daarna de helft van Dean zijn sticky toffee pudding om te compenseren.

Het was een korte stop, maar zeker niet waardeloos. De volgende dag deden we niet veel en bezochten we de Town of 1977, zoals het dorpje naast Agnes Water echt heet. De zonsondergang hier was een van de mooiste die ik heb gezien in Australië.