Ziplinen en de eerste dagen in Chiang Mai

Excuses mijn lieve vrienden, familie en lezers. Ik realiseer me dat ik al ruim een week niets gepost heb. Nikki en ik hebben namelijk een hoop drukke dagen achter de rug. Ik zal jullie weer trakteren op een update.

Na een korte vlucht van iets minder dan anderhalf uur komen Nikki en ik aan in Chiang Mai in het noorden van Thailand. Ik heb nog niet helemaal besloten wat mijn plan is, maar vanuit Bangkok moet je nu eenmaal een kant kiezen om verder te reizen en omdat ik aanhaak bij Nik haar plannen, werd dit het noorden. Omdat ik ook niet eeuwig de tijd heb in Thailand, kiezen we ervoor om te gaan vliegen en niet met de nachtbus of trein te reizen. Dit leek me oprecht wel weer eens leuk, maar pas ook niet meer helemaal in mijn huidige reisstijl. Nikki is het hiermee eens en dus pakten we het vliegtuig.

Op het vliegveld van Chiang Mai werden we opgewacht door de ouders van Ploy, onze Airbnb host. We krijgen al snel het idee dat Ploy haar studentenkamer onderverhuurd via Airbnb, iets wat ik in een andere realiteit misschien ook had moeten doen. De ouders, die door onze vertraging al een half uur op het vliegveld waren, zetten ons af en zeggen expliciet dat we moeten zeggen dat we vrienden van Ploy zijn, als iemand ernaar vraagt. Apart maar prima! Mam en pap laten ons na wat leuke selfies achter met een zakje chips, waarvan Nikki en ik niet exact wisten welke smaak het was. Uiteindelijk bleek het een soort traditionele welkomssnack te zijn in Thailand.

We besluiten de buurt een beetje te verkennen en daarna een Grab te nemen naar de stad, waar we even rondlopen en nog een drankje drinken. We lopen nog even door China Town, want het is namelijk Chinees Nieuwjaar. Het jaar van de slang is begonnen. In een zoektocht naar een rode outfit, kom ik helaas nergens op uit, maar Nik weet nog een leuk lintje voor in haar haar te vinden. Omdat we ook gereisd hebben, gaan we deze eerste dag in Chiang Mai vroeg naar bed.

Op dag twee nemen we na een ontbijtje bij een studenten foodcourt en besluiten we de berg in het verlengde van onze straat op te gaan richting een tempel. Onze Grab was veel te duur, maar we waren een beetje lui, dus namen dit voor lief. De tempel zelf was mooi, maar ik merkte aan zowel Nikki als mijzelf dat het een beetje overprikkelend was. We liepen een rondje en gingen na wat fruit en een wandeling over het marktje weer terug. Dit keer met een mooi lokaal busje, waarin we ons leven niet helemaal zeker waren. Het was wel een ervaring.

‘s-middags deden Nik en ik allebei iets voor onszelf, wat er op neerkwam dat we allebei een massage namen om even uit te rusten van het reizen en alle activiteiten. In de avond hadden we afgesproken om een burger te eten en hierna door te gaan naar de Chiang Mai Cabaret, de ladyboy show van het noorden van Thailand. Die mochten we niet missen! Het was oprecht hilarisch. Helaas voor mij was je als man wel snel de pineut, wanneer de verschillende ladyboys tactisch alle mannen te grazen namen. Weigeren was dan ook weer zo, en dus zat ik nadat ik in eerste instantie dacht er goed vanaf te komen, ineens op het podium voor een lapdance van twee van de ladyboys. Hiervoor kreeg ik overigens wel een gratis biertje en het respect van het publiek. Gelukkig maar.

De volgende ochtend keken zowel Nikki als ikzelf heel erg naar uit. We gingen namelijk ziplinen. Iets wat natuurlijk op geen enkele backpackerstrip mag ontbreken. Omdat onze Airbnb buiten de stad lag, moesten we voor de pickup eerst naar een willekeurige plek in het centrum. Hier werden we opgehaald en reden we in ongeveer een uur richting King Kong Ziplines, waar we tot ons geluk heel snel konden beginnen aan de lange route van ziplines. Met hoge snelheid vlogen we om de beurt over de boomtoppen. Het was een prachtig uitzicht over de noord-Thaise jungle en de ziplines werden steeds langer. De langste was ruim een kilometer lang en meerdere anderen gingen voor zevenhonderd meter door. Het enige gekke was dat halverwege opeens verteld werd dat ons pakket erop zat, oftewel we moesten of terug en een uur wachten op de rest, of achteraf nog zo’n zeshonderd baht betalen en de hele route afmaken. We deden het laatste.

Voor we teruggingen naar Chiang Mai kregen we gelukkig nog een lekkere lunch. ‘s-avonds deden we zelf de was, waardoor mijn nieuwe kleding opeens een maat kleiner was. We aten wat op een leuke studentenmarkt en ik ging vroeg naar bed, want ik was moe en voelde me niet fantastisch. Gelukkig had ik mijn tijgerbalseminhaler om me bij de staan tijdens deze koortsachtige nacht.