Antigua Guatemala: Nog even doei zeggen!

Na een shuttle die langer duurde dan gepland, kwam ik weer aan in Antigua Guatemala, zoals de stad officieel heet. Ik voel me hier thuis en merk dat dit stadje tot nu toe mijn favoriete plek van deze reis is. Het uitzicht op de vulkanen, het goede maar goedkope eten en de leuke barretjes. Het is geen Den Haag, maar het komt in de buurt. Miro was het hier overigens niet mee eens. “Niets komt in de buurt bij Den Haag.”

Op mijn laatste avond in Antigua sliep ik in Maya Papaya, omdat ik van Nini en een aantal anderen hoorde dat dit, ondanks vernoemd naar een ranzig stuk fruit, een fijn hostel was. Vrijwel direct na aankomst was het vier uur, wat betekende dat het nieuwe album van Nothing But Thieves, Death Club City, uit was (in Nederland). Na een kort uitstapje naar McDonald's begon ik aan het album waar ik lang op had gewacht. Mijn luistersessie werd mede mogelijk gemaakt door de VPN-verbinding van huize van Leeuwen. Ik maakte in mijn eentje gebruik van de happy hour aanbieding, die twee Gin Tonics aanbood voor 35 quetzal, en begon met luisteren. Ik was aangenaam verrast door een aantal van de songs, maar ik wist dat de rest gewoon nog tijd nodig zou hebben. Zo gaat het altijd. Vertrouw op het proces. Nu heb ik wel weer wat te luisteren wanneer ik een dag later in de shuttle stap!

'Waarheen?' hoor ik u denken! Ik ga naar El Salvador! Een nog relatief onontdekt en klein backpackersland, waar ik anders sowieso doorheen had gemoeten omdat het op de route naar Nicaragua ligt. Maar in plaats van een lange shuttle van bijna twintig uur door Guatemala, El Salvador, Honduras en Nicaragua, deel ik mijn reis op om een aantal plekken in El Salvador te bezoeken, voordat ik Pleun op 7 juli zie in Managua, Nicaragua! Hier hebben we ook een aantal mooie plannen voor, maar die houden we nog even voor onszelf!

El Salvador is de laatste tijd vooral in het nieuws geweest vanwege bendegeweld, bitcoin, een nieuwe jonge president en zijn aanpak van gevangenen. Het is dan ook niet gek dat het land van president Bukele veel mensen afschrikt om te bezoeken. Toch ben ik benieuwd hoe het land zich momenteel kan verhouden tot andere landen in de regio. Dit is precies de reden dat ik er vandaag toch naartoe reis.

Tevens is deze stap mijn dankwoord aan Guatemala en mijn keuze om hier last-minute toch naartoe te reizen. Een ruime week heb ik doorgebracht in Antigua, op Lake Atitlan en op de Acatenango vulkaan. Ik heb niet heel het land gezien, maar ik ben overtuigd door alles wat ik wel heb mogen meemaken! De uitzichten vanaf Acatenango, de cliffjump in San Marcos en het lekkere eten in Antigua zorgen ervoor dat Guatemala erg hoog op mijn lijstje staat.

Voordat ik ging slapen, ging ik nog een keer naar Toko Baru voor een lekkere maaltijd. Dit keer bestelde ik de beef shoarma. Ik bestelde een flesje water omdat ik voelde dat mijn keel raar begon te doen. Ik voelde aan alles dat ik ziek begon te worden en at maar een van de twee halve pita's op! Ik moest, om goed voorbereid in El Salvador aan te komen, nog wat quetzal omwisselen naar dollars. Met een lokale marktkoopman sprak ik een goede wisselkoers af die voor mij iets gunstiger was dan voor hem, en zo kreeg ik voor achthonderd quetzal een ruime honderd dollar. Prima gedaan. Ik had nog een aantal quetzal over voor een ontbijtje en een ijsje. Hierna dook ik mijn bed in om de verhalen van Miro over Galapagos te lezen, die hij mij had aangeraden, en het nieuwe NBT-album nog een keer te beluisteren! Hoestend werd ik wakker terwijl de hele dorm mij boos aankeek. Ik checkte uit en stapte in de shuttle richting El Salvador, die inmiddels voor de deur van het hostel, op de stenen van de weg, stond te wachten.

Vanuit Antigua Guatemala nam ik vrijdagochtend de shuttle richting Santa Ana. De shuttle had ik bij een schimmig bedrijfje langs de straat geregeld en gaf mij een beetje een verkeerd voorgevoel over de plek waar ik naartoe zou gaan. Eenmaal in het vrij comfortabele busje, waar ik de gehele achterrij voor mezelf had, trok dit gevoel gelukkig wat weg. Het was een shuttlerit waarin ik even geen gesprekken had met mensen, en daar was ik wel aan toe! Met een korte tussenstop vlak voor de grensovergang kwamen we na een uur of zes aan in Santa Ana. De grensovergang zelf was ongelooflijk relaxed. Na het behalen van de uitreisstempel van Guatemala hoefden we aan de Salvadoraanse kant niet eens het busje uit. Een stempel was al helemaal overbodig. De vrouw van de Salvadoraanse migratiedienst deed de deur open, keek even het hoekje om en bekeek een voor een onze paspoorten, waarna ze onze namen riep om te controleren of we het wel echt waren. De meest enerverende gebeurtenis van deze rit was dat tussen de twee migratieposten onze auto stil kwam te staan, waardoor we deze moesten duwen, zodat de motor weer ging draaien!

Omdat ik van het grootste gedeelte van de mensen hoorde dat je El Salvador als backpacker beter kunt overslaan, moest ik erheen. Ik ben nu eenmaal een thrillseeker, ramptoerist en politiek nerd, dus het verhaal van El Salvador sprak mij volledig aan.