De aankomst in Medellín en het weerzien met Miro en Just

Bij aankomst in Colombia ging alles vrij vlot en stonden we binnen de kortste keren met onze spullen bij de taxi's. "Taxi? Need taxi? Very good driver!" Je kent het wel. We hebben een officiële taxi besteld via Uber en reden zo onze laatste kilometers richting het Masaya Hostel in El Poblado, de toeristische wijk van de stad. De chauffeur opende de ramen toen we een foto wilden nemen van de duizenden, ik durf te zeggen honderdduizenden, lichtjes die het silhouet van de stad vormden in de vallei. Wind in onze haren. We waren er bijna!

Met onze rugzakken stonden Tim en ik na een reis van ongeveer zestien uur opeens in ons hostel in Medellín, Colombia, toen de deur van onze kamer openging en we na ruim vier maanden weer herenigd waren met Miro en Just.

Het weerzien met Miro en Just was even bizar als gewoon. Hoewel je er veel voor moet doen, ben je er dan opeens. In dezelfde ruimte, allemaal met je eigen 'rugzakje' vol rotzooi. Mijn armen een stuk witter dan die van de andere jongens, gingen we zo snel als het kon wat drinken in een straatje naast het hostel. Twintig pesos voor vier biertjes. Dat is omgerekend ongeveer een euro per stuk. Prima deal. Alleen een beetje jammer van de zwervers.

Na de eerste goede gesprekken en versnaperingen (waaronder nu al de beste hotdog van de reis!) was ik uitgeteld en gingen we naar bed. Het was warm, wennen, klam en moeilijk slapen. Om vier, vijf en zes uur werd ik wakker, om het vervolgens op te geven en aan dit verhaal te werken. Vandaag gaan we naar Comuna 13! De vroeger zo gevaarlijke achterstandswijk van waaruit Pablo Escobar jarenlang zijn drugs vervoerde. Inmiddels is het een van de meest toeristische plekken van de stad Medellín. Daarover later meer!

Funfact: dit is de eerste keer dat ik binnen een dag op drie verschillende continenten heb gestaan!