De laatste ochtend in Panama en reflectie vanuit huis

Op onze laatste ochtend zaten we lang voor onze kamer, aan het tafeltje waar we de eerste nacht ook zaten. Onze koppen waren gezet naar naar huis gaan. Het was oké. Ik denk dat dat het voor Pleun al langer was dan voor mij. Ik vind het moeilijk, want ik heb een geweldige tijd gehad, maar ik heb de mensen thuis ook zeker gemist en ben ook blij om iedereen morgen of de komende dagen weer te zien.

We gingen lunchen bij een tentje in de stad, waar Pleun en ik weer ons spelletje speelden. Pleun was een flesje Heineken en ik mijn eigen neus. We dronken ijskoffie en limonade en ik at chicken and waffles. Het was luxe zoals het zeker niet elf weken lang was, maar het was wel nog even fijn. Het einde naderde.

Nog een keer gingen we de stad in om wat laatste souvenirs te kopen. Pleun kocht chips voor haar zusje, Pien, en ik kocht wat magneten als extra aandenken. We haalden nog wat andere dingen en genoten van een laatste drankje bij La 10 voordat we teruggingen naar het hostel om onze spullen op te halen. Hier dronken we het laatste biertje dat nog in onze voorraad lag en beseften nu echt dat het voorbij was. Ook al wilden we niet, we konden niet terug. Zo voelde het al een aantal dagen. Als het voorbij is, is het voorbij. We gaan naar huis.

Met de Uber reden we nog een keer langs de hoge gebouwen en de oceaan richting Tocumen, waar ik exact elf weken geleden aankwam. Toen kochten Tim en ik onze eerste drankjes hier en stapten we over op een vlucht naar Medellín. Nu was het tijd voor water, drie flesjes om precies te zijn. Nog een laatste peuk voor de ingang. Nog een laatste blik op de zonsondergang. En nog een keer door de security. We haalden nog wat pretzels voordat ik met een brok in mijn maag en keel richting de KLM-stewardessen liep die bij de ingang van het toestel stonden, een Boeing 787-10 voor de liefhebber. Het boarden was voltooid. De motoren waren gestart. Het was tijd om te vertrekken.

In het vliegtuig werd ik snel weemoedig en dit gevoel heeft mij ook toen ik thuiskwam wel even achtervolgt. Toch komt inspiratie vaak snel terug. Ik kan niet anders dan met een verzadigd gevoel terugkijken op deze reis. Ik zeg niet dat ik klaar ben met reizen. Zeker niet. Dit is pas het begin, maar soms is het goed om een punt te zetten, zodat je aan nieuwe dingen kunt beginnen.

Hopelijk heb je genoten van het verhaal van mijn eerste grote reis. Ik schrijf dit nu, ruim vier maanden na terugkomst. Nog steeds maken de verhalen mij emotioneel. Er is nog zo veel gebeurt, wat ik hier niet heb opgeschreven. Verhalen die ik mee zal dragen tot het einde van mijn leven. Ik zie dit graag als het begin van het verhaal, niet het einde. Laat dit vooral inspireren zoals Miro mij heeft geïnspireerd. Ik heb hier mijn eigen ding van gemaakt en daar ben ik trots op. Dit is mijn reis.

De vijf meest indrukwekkende momenten: 1. De top van de Acatenango en het uitzicht op een uitbarstende Fuego 2. Na een geweldige maar zware toch eindelijk bovenaan de Lost City staan 3. Voor het eerst duiken op Little Corn Island en direct een mooie haai zien 4. Na een reis van ruim 15 uur met een Uber door Medellín rijden en de volledig verlichte stad zien. 5. Aankomen in het paradijs dat de San Blas eilandengroep is

De vijf momenten met de hoogste adrenalinewaardes: 1. De Tarzanswing in Monteverde! Freefall! 2. De uitbarsting van Fuego toen we net aankwamen op het basiskamp van Acatenango 3. De 12-metersprong in Lake Atitlan. Doodeng maar fantastisch! 4. Ieder moment dat de bus werd stilgezet voor een willekeurige drugscontrole 5. De twee alligators op Isla Coiba die amper een meter van ons aflagen

De vijftien nummers van deze reis: 1. Overcome - Nothing But Thieves, empowerment! 2. Rescued - Foo Fighters, ik voelde de pijn van Dave Grohl door heel mijn reis 3. Kiss From A Rose - Seal, elf weken was niet genoeg om te begrijpen hoe goed dit is 4. Paper Machete - Queens of the Stone Age, heerlijke song, heerlijk album 5. The Teacher - Foo Fighters, lange busritten vragen om lange nummers 6. Lovers in Japan - Coldplay, dit nummer stond bovenaan mijn reis playlist 7. Tonight You Are Mine - The Technicolors, ongelooflijke banger 8. Welcome To The DCC - Nothing But Thieves, Spiral City, Dead Club City, Same thing! 9. Calm Down - Rema, stiekem gewoon heel lekker 10. Pictoresque - Editors, mag niet ontbreken in de eerste helft van de reis 11. Tití Me Preguntó - Bad Bunny, je kan er niet omheen in Centraal-Amerika 12. Do Ya Feel My Love? - Stereophonics, deze brengt mij terug naar al die uren uit het raam staren 13. Members Only - Nothing But Thieves, dominantie! 14. Let On - Corella, wat moeten we toch zonder Spotify autoplay? 15. Under You - Foo Fighters, dit hele album laat me wel janken van nostalgie 16. Lost - Linkin Park, dit brengt me terug naar de eerste weken in Colombia met de jongens 17. Beaches - Silver Lake, hoewel ik een deel van Den Haag achterliet nam ik deze parel mee op reis 18. She Calls Me back - Noah Kahan, op de terugweg kwam dit nummer harder binnen dan ooit 19. Tropic Morning News - The National, fantastische song specifiek voor nachtbussen 20. Eyes - Live From Joshua Tree - RÜFÜS DU SOL, fantastische track, vliegtuigmuziek 21. Couldn't Make It Up - Ben Howard, ik had nooit verwacht een liefde voor Ben Howard te mogen delen met Just 22. Roll With It - Oasis, feelgood, niet te zwaar, heerlijk op het strand 23. Rosebud - Man-Made Sunshine, feelbad, heel zwaar, noodzakelijk 24. Rise - Eddie Vedder, mijn ideaalbeeld van reizen kom voor een groot deel door Into The Wild 25. But Here We Are - Foo Fighters, rock en emotie is de perfecte combinatie

Alle landen deze reis gerangschikt: 1. Colombia Voor het eerst op reis met mijn beste vrienden plus the lost city, Palomino, Cartagena, Medellín en Minca, easy!

2. Guatemala Heel anders dan de andere landen en precies wat ik nodig had op dat moment. Prachtige vulkanen en Lake Atitlan is fantastisch. Goed betaalbaar en prima reizen. Mijn volledige zelfredzaamheid gaf veel zelfvertrouwen. Ik kan het, dat weet ik nu zeker.

3. El Salvador Niets van verwacht, alles overtroffen. Motorrijden op de Ruta de las Flores was het perfecte gevoel van vrijheid. Het is goedkoop en de mensen zijn fantastisch.

4. Costa Rica Heel duur, fantastisch mooi, toch te duur, toch te mooi. Je moet erheen, maar wel met een goede baan. Hoewel, de rope swing was gratis en te gek!

5. Nicaragua Heel fijn land met leuke steden als Leon en Granada en vreselijke steden als Managua. Corn Islands waren te gek. Een vijfde plek klinkt laag, maar de verwachtingen waren hoog en de concurrentie was moordend.

6. Panama Fantastisch land om heen te gaan, als je alleen naar Panama gaat. Het is vrij duur, niet mooier dan de buurlanden - nog steeds mooi! - en de mensen zijn wat nors. Toch heb ik me geweldig vermaakt in Panama Stad, Bocas, El Valle en Santa Catalina.

7. Honduras, simpelweg veel te kort geweest voor een echte impressie Ik ben hier vier uur geweest! Goed verhaal, maar dat telt niet echt he?

Nu resten mij alleen nog een paar mooie vermeldingen van de mensen die ik heb ontmoet en met wie ik heb mogen reizen.

Miro, Just, Tim en Pleun. Bedankt voor de vele uren die we samen hebben mogen spenderen.

Fréderique, Lisette, Anne, Katy, Tony, Noor, Sophie, Alex, Pedro, Manny, Octavia, Kat, Daniel, Marcella, Emily, Sandy, Dahirou, Rachel, Esmee, Maarten, Will, Lilly, Laura, Jynthe, Vera, Jadin, Nini, Mara, Franzi, Angel, Debby, Tijn, Luuk, Max, Brendan, Stefanie, Max, Christine en alle andere Ieren van de San Blas. Bedankt voor de fantastische ontmoetingen die ik met jullie heb mogen hebben.

Mama bedankt voor alle steun die je me hebt gegeven in deze reis!

Tot snel.

- Bas