Een reünie met Pleun in het ongezellige Managua

Natuurlijk, hier zijn de verbeteringen op het gebied van leesbaarheid en taal- en spellingsfouten zonder te veel aan je schrijfstijl te veranderen:

Terwijl ik honderd cordoba betaalde voor de anderhalf uur durende shuttle van Leon naar Managua, leek de taxichauffeur die me naar mijn hostel wilde brengen andere plannen te hebben. Voor honderdtachtig cordoba, ongeveer vijf euro, bracht de beste man me zeven minuten verderop in zijn niet al te aantrekkelijke stad. Nee, Managua zal ik niet te lang bespreken, want het was niet mijn meest favoriete bestemming! Maar we kunnen het wel als een hoogtepunt beschouwen, omdat ik Pleun hier na bijna twee maanden voor het eerst weer zag!

Toen de taxi me afzette bij La Bicicletta, een goed hostel in de hoofdstad van Nicaragua, had Pleun me al ingecheckt en kon ik haar direct in de armen sluiten in onze slaapzaal. Tenzij je het feit meerekent dat Pleun sliep en ik haar dus eerst voorzichtig moest wakker maken! Maar ze was er echt! Pleun ging mee op reis!

Die avond voelden we ons eigenlijk allebei niet helemaal lekker, en we zouden de volgende ochtend naar het vliegveld gaan om door te reizen naar de Corn Islands! Dus het werd geen groot feest, maar we genoten wel van een lekkere maaltijd in een redelijk restaurant in een verder saaie straat. Ik had een grote spare rib en Pleun koos voor een pizza. Lekker, maar niets bijzonders!

We dronken een biertje en gingen geld pinnen. Voor ons volgende avontuur hadden we namelijk allebei ongeveer vierhonderd dollar contant nodig, plus een flinke stapel cordoba's. Op Little Corn Island zou namelijk geen pinautomaat zijn.

Pleun gaf me nog een aanvulling op het reisboekje dat Lois voor me had gemaakt voordat ik vertrok. Ze had namelijk niet verwacht dat ik ook naar El Salvador, Honduras en Guatemala zou reizen! Maar dat was wel het plan! De aanvulling was zeer welkom!