Van kroegentocht tot reiscrisis naar Panajachel

We checkten in bij Mr. Mullets en schreven ons direct in voor de kroegentocht van die avond. Het resultaat hiervan was dat mijn collectie 'gratis' shirts weer groter werd. Na lelijke gratis shirts van San Blas Adventures en de Acatenango hike, kreeg ik nu een shirt waar ik wel wat mee kon van het hostel. Het is een blauw tie-dye geval met een lama erop, maar hij stond nog best leuk. Wellicht draag ik hem nog eens!

We rustten allemaal even uit en besloten rond half vijf met z'n drieën te gaan koken. In de tussentijd belde ik met Pleun die een dag eerder in Medellín was aangekomen en zette ik mijn papier-maché kwaliteiten nog eens in met een restje dat ik van Pete, die inmiddels nergens meer te bekennen was, had gekregen.

Een vierde lid had zich bij onze meidengroep voor de avond gevoegd en Nini maakte pasta voor ons uit een ui, een courgette en een blik tomatenblokjes die ik met mijn zakmes moest openen. Het was krachtvoer, niet meer, niet minder! De kroegentocht kon beginnen. De tocht bestond uit een totaal van vier verschillende bars, een vreselijke hoeveelheid oranje shots, goedkope mixdrankjes en een hoop luidruchtige toeristen. Voor Nini was dit een gemiddelde woensdagavond bij Minerva (ja, van die uil) zoals ze zelf aangaf, maar bij mij viel het (gelukkig) redelijk zwaar. Ik had wat leuke gesprekken, irritaties, lekkere drankjes, vieze shotjes, leuke dansjes en uiteindelijk vermoeiende oren, toen ik rond een uur of half 1 tegen mijn vrienden voor de avond zei dat ik naar bed ging. Het was mooi geweest en had genoeg geld en levensjaren gekost. Eenmaal in bed kon ik als een blok in slaap komen, waren het niet dat een van mijn dormgenoten het nodig vond de liefde te vieren onder mijn bed en een aantal van zijn vrienden hun sleutels waren vergeten, waardoor een van hen, net op het moment dat bij mij het lichtje uitging, als een debiel op mijn raam tikte. Of ik even open wilde doen! Iedereen kwam binnen, schreeuwend. Ik schreeuwde een aantal woorden terug in de trant van houd je snavel en het werd rustig op onze kamer.

Na een nachtje was het voor mij wel genoeg in het partyhostel en in San Pedro überhaupt. Samen met Nini, Mara en Franzis liep ik nog een rondje door shirt dorp en at ik nog een laatste lunch, voor ik afscheid nam en de boot naar Panajachel nam.

Ik vond het die dag moeilijk om mezelf een houding aan te nemen. Ik wist niet goed wat ik wilde en was moe. Toch wilde ik ook niet blijven en had ik het gevoel dat ik door moest. Ik maakte plannen om richting Flores of Lanquin te gaan in het noorden, maar vond het toch te ver. Uiteindelijk besloot ik om in Pana een hostel te boeken en nog een nacht op een andere plek aan het meer te zitten. In Panajachel sliep ik in Dreamboat hostel, een leuke en sociale plek waar ik meteen goed werd ontvangen door het personeel! Met een Duitse gast aan mijn zij speelde ik nog twee potjes bierpong. Een tegen een Gutemalaans stel, die we wonnen. Ze kochten tequila voor ons. Het tweede potje speelden we tegen dezelfde Guatemalaanse chick met een oude man die volgens mij de vader van haar vriend was, tegen wie we eerder speelden. Ik weet niet wat hij gedronken had, maar alles ging erin. Dik verloren.

Ik draaide aan het rad van fortuin, won een biertje en trok me hierna even terug omdat ik voelde waar deze avond anders heen ging. Tevens voelde ik me niet zo lekker. Ik ging naar buiten om een hapje te eten. Sushi! Klinkt lekker. Viel tegen. Zodanig dat ik na mijn bestelde menu nog maar de plaatselijke KFC-variant ben gelopen voor twee stuks comfortfood in de vorm van gefrituurde kip. Ik liep een rondje door het stadje en liep terug naar het hostel waar ik in gesprek raakte met een jongen uit onze Dorm. Ik vroeg hem waar hij vandaan kwam en schrok even toen hij zei Saudi Arabië. Ruim een uur hadden we het over de natuur, politiek en reizen in het midden oosten. Na dit gesprek kijk ik weer een stukje anders aan tegen Saudi Arabië als land en ben ik eigenlijk vooral benieuwd wat het land te bieden heeft. Na een klein kijkje te hebben genomen bij het bierpong toernooi dat boven gaande was - deelname sloeg ik door de vorige diskwalificatie maar even over - ging ik lekker vroeg naar bed. De volgende dag belde mama mij wakker omdat ze bij Opa Teun zat, die ik sinds mijn vertrek niet meer had gesproken. Hierna boekte ik een shuttle die me terug zou brengen naar Antigua. Ik had een plan! Daarover later meer!

Met een Duitse gast aan mijn zij speelde ik nog twee potjes bierpong. Een tegen een Guatemalteeks stel, die we wonnen. Ze kochten tequila voor ons. Het tweede potje speelden we tegen dezelfde Guatemalteekse vrouw met een oude man die volgens mij de vader van haar vriend was, tegen wie we eerder speelden. Ik weet niet wat hij gedronken had, maar alles ging erin. Dik verloren.

Ik liep een rondje door het stadje en ging terug naar het hostel, waar ik in gesprek raakte met een jongen uit onze dorm. Ik vroeg hem waar hij vandaan kwam en schrok even toen hij zei "Saudi Arabië." Ruim een uur hadden we het over de natuur, politiek en reizen in het Midden-Oosten. Na dit gesprek kijk ik weer een stukje anders aan tegen Saudi Arabië als land en ben ik eigenlijk vooral benieuwd wat het land te bieden heeft. Na een kort bezoek aan het bierpong toernooi dat boven gaande was - deelname sloeg ik vanwege de vorige diskwalificatie maar even over - ging ik lekker vroeg naar bed. De volgende dag belde mama mij wakker omdat ze bij Opa Teun zat, die ik sinds mijn vertrek niet meer had gesproken. Hierna boekte ik een shuttle die me terug zou brengen naar Antigua. Ik had een plan!