Verkoeling tussen de vulkanen in Antigua Guatemala
Wanneer ik door de douane loop en mijn aankomststempel voor Guatemala ontvang, betekent dit al dat ik deze reis in vijf landen ben geweest. Na drie weken in Colombia, vier dagen op de San Blas-eilanden, anderhalve week in Panama en vier dagen in Costa Rica, is het nu tijd om de rest van mijn reis vanaf Guatemala naar beneden te reizen. Althans, als je op de kaart kijkt, gaat het meer richting het oosten, maar het voelt toch alsof je naar het zuiden gaat!
Alleen al naar Guatemala gaan voelt echt als het begin van de tweede helft. De realisatie dat ik hier morgen overheen ben, doet me ook wel wat. De realisatie dat mijn budget tot nu toe harder is gegaan dan de reis zelf, is ook een wake-up call. Ik moet oppassen, maar ook zeker niet vergeten te genieten.
Wanneer ik de aankomsthal inloop, zie ik direct iemand met een bordje die de shuttle naar Antigua aangeeft. Voor vijftien dollar mag ik mee, maar we moeten nog wel even wachten op in ieder geval twee anderen. Dit vind ik prima en ondertussen regel ik bij dezelfde man een simkaart zodat ik direct bereikbaar ben. Gelukkig wist ik twee Nederlanders op onze vlucht te spotten en zag ik ze de vertrekhal uitlopen. Ik gaf aan dat deze shuttle goedkoper was dan wat ze buiten zouden vinden en hielp de verkoper van deze shuttle dus een handje. Ook vond ik het wat veiliger om samen met twee Nederlanders door Guatemala-Stad te rijden. Totaal gevoelsmatig, maar ook dat telt! Ik ben hier tenslotte voor mijn plezier.
Nadat ook twee Turkse reizigers zich bij ons hadden gevoegd, vertrokken we richting Antigua. Onderweg zagen we behalve een hoop billboards van fastfoodketens, nog meer bordjes en billboards met slogans en politici. Op 25 juni zijn hier presidentsverkiezingen. Ik hoop dat het land stabiel blijft en alles goed gaat. Wellicht iets om na te vragen bij mijn hostel. Na een leuk gesprek met de chauffeur, mocht ik hem helpen met navigeren naar mijn hostel. Een omleiding hier en daar later, kwam ik aan bij Adra Hostel.
Het is lekker koel in Antigua, maar ik zie meteen hoe mooi het is. Het heeft wat weg van een Siciliaans stadje. De Agua-vulkaan op de achtergrond is omhuld in wolken en geeft Antigua iets kwetsbaars. Het is precies waar ik op gehoopt had, behalve dat het ook hier nog wat rustig oogt. Het is nog vroeg.
Ik kan nog niet inchecken in mijn hostel, dus zal nog wat uurtjes moeten overleven in de stad! Dit is natuurlijk helemaal geen ramp, want Antigua is prachtig. Het staat niet voor niets in zijn geheel op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Op een mooie dag heb je uitzicht op maar liefst drie vulkanen en hoewel alles in Antigua laagbouw is, valt er genoeg te zien en ontdekken. Zo liep ik vanuit het hostel direct naar een hofje aan de overkant, waar meerdere betaalbare internationale restaurants te vinden waren. Omdat het ochtend was, was een deel hiervan nog gesloten. Ik had mijn zinnen gezet om ‘s avonds te eten bij een Vietnamees tentje. Ik heb immers al sinds ik weg ben zin in goed Aziatisch eten. De Chinees in Panama was lekker, maar is toch ook zeker een heel ander verhaal!
Ik besloot uiteindelijk te ontbijten bij Doña Luisa Xicotencatl. De pannenkoeken waren goedkoop en prima. Ik belde met Lois en mijn moeder. Ik vervolgde mijn weg door de stad en ging op zoek naar tourorganisaties die mij konden meenemen op de Acatenango-hike. Ik ben geduldig vijf verschillende organisaties afgegaan om te informeren naar de verschillende opties en prijzen. Hierna had ik eigenlijk nog steeds geen keuze gemaakt, maar vanwege het laagseizoen had ik hier geen haast mee. Ik wist alleen zeker dat ik de tour ergens dit weekend zou willen doen, vanwege de aankomende verkiezingen. Ik had niet veel zin om tijdens die verkiezingen in de stad te zitten. Ik liep na mijn mini-onderzoek naar de markt en zag hier onder andere een muziekwinkel in een meubelzaak, waar ze twee D-merk gitaren verkochten. Het was een relaxte middag en na terug te keren in het hostel kon ik eindelijk inchecken en dronk ik een welverdiende cocktail met vijftig procent korting. De barman nam mijn voucher echter niet af, waardoor ik dit trucje later nogmaals kon herhalen. Scheelde toch weer.
In de kamer zat ik met twee mensen uit Nieuw-Zeeland en Frankrijk. We hadden een kort gesprekje en vertelden over onze plannen voor de avond. Mijn plan was om naar een pubcrawl te gaan om wat mensen te leren kennen. Miro had aangegeven dat uitgaan bij Las Vibras wel leuk was. Ik kocht een ticket en ging een hapje eten bij het eerder gevonden Vietnamees! Ik bestelde twee Banh Mi's voor de prijs van een en bestelde een lokaal pilsje. Het eten was heerlijk en mijn avond ging volgens plan! Niet veel later schoof een Amerikaanse meid aan bij het tafeltje naast mij. Omdat ze ook alleen op reis was, raakten we aan de praat over het leven in San Diego, waar ze vandaan kwam, spiritualiteit in de vorm van meditatie en tarotkaarten, en haar geschiedenis als docent Engels in Zuid-Korea. Het ging vooral over haar. Ik luisterde. Het was erg gezellig, dus vergat ik de tijd, waardoor ik het open bar gedeelte van de pubcrawl waarvoor ik had betaald, had gemist. Ach, het maakte ook niets uit. We hadden een gezellige avond en hadden goede gesprekken. Rachel, zoals ze heette, was een stukje ouder dan ik, en zat tussen twee banen in, waardoor ze twee weken naar Guatemala kon. We gingen naar de Ierse pub, waar ze weer geen Guinness op de tap hadden, en eindigden onze avond in een cocktailbar waar ze goede maar vooral goedkope cocktails hadden. De eerste twee waren heel lekker, maar toen we vroegen om een espresso martini, kregen we twee glazen met Kahlúa, martini en cherry likeur.
De volgende morgen mocht ik, in vergelijking met de vorige ochtend, uitslapen. Ik werd wakker rond een uur of half tien en begon aan mijn ontbijt, dat bij het hostel inbegrepen zat. Meloen, yoghurt en granola. Na dit beetje krachtvoer liep ik in één ruk omhoog naar Cerro de la Cruz, een uitkijkpunt over de stad. De klim was kort maar vanwege de hoogte en het zonnetje op mijn bol wel zwaar. Dit maakte me een beetje bang voor de Acatenango die ik op zaterdag ging beklimmen.
Na een half uur op de top van het uitzichtpunt, begon ik mijn afdaling naar het centrum van Antigua. Dit keer ging ik de knoop over de Acatenango doorhakken. Ik vroeg in de 'Dutchies in Guatemala'-groep welke organisatie het beste was en na een aantal reacties besloot ik te kijken bij XO Adventures. De vrouw achter de balie was lief en gaf me alle info die ik nodig had. Ik betaalde de aanbetaling en had opeens een plan! Lekker gewerkt!
Onderweg naar Toko Baru, een restaurantje dat ik aangeraden had gekregen vanuit meerdere hoeken, belde ik met Miro die net had gedoken op de Galapagos eilanden. Mannetje is niet bang en had gewoon twintig manta roggen gezien. We bespraken onze plannen zoals we dat al weken doen en hingen tevreden op.
Bij Toko Baru at ik tot mijn eigen verbazing Rendang en dronk ik een glazen flesje cola voor acht euro. Niet alleen weet iedereen dat glazen flesjes cola de lekkerste zijn, ook had ik niet verwacht Rendang tegen te komen in Guatemala. Als fan van de Aziatische keuken ben ik blij verrast door het uitgebreide aanbod in Antigua. Ik ging weer even naar het hostel om mijn telefoon op te laden en een deel van deze Polarsteps te schrijven en kwam tot rust op het dakterras van Adra.
Ik kreeg, na het schrijven van dit verhaal, opeens een berichtje van Nini, die ik met Miro, Just en Tim had ontmoet halverwege de tweede week van mijn reis in het El Rio hostel in Colombia. Ze gaf aan ook in Antigua te zijn en vroeg of ik samen met haar en een hostelgenootje wilde gaan eten. We gingen naar een brouwerij en ik bestelde de hotdog met zuurkool. Lekker voor bij het bier en een goede bodem, voor als deze avond uit de hand zou lopen. Dat viel gelukkig mee, maar het was gezellig. We praatten bij over onze reis en hoogtepunten en Nini vertelde over haar ervaring in Nicaragua, waar ik nog heen ga. Het andere meisje, wiens naam mij volledig is ontschoten in de luidruchtige brouwerij, kwam uit Nederland, maar woonde al haar hele leven in Zwitserland. Interessante verhalen. Nini en ik dronken nog een aantal biertjes bij dezelfde kroeg waar ik een dag eerder ook had gezeten en betaalden maar de helft van wat we eigenlijk verschuldigd waren. Dit voelde aan de ene kant lullig, maar omdat we allebei net aan het budgetteren waren geslagen, kwam het wel goed uit. Rond een uur of half 1 ging de kroeg dicht en dat was voor ons beide de reden om lekker af te taaien.